Rede

9/11 is een schoolvoorbeeld van massamanipulatie, stelt Frank "Waarheid 9/11" Ho in zijn jongste bijdrage. Waarna weer eens een erg ingewikkeld verhaal volgt dat er kort samengevat op neerkomt dat er door de media en anderen geen kritische vragen meer worden gesteld over 9/11, een handjevol 9/11 verdachten zou hebben bekend na marteling en al bewijsmateriaal is geruimd. Oftewel: over en sluiten maar.

"Waar is de rede en hoe vinden we haar terug? Hoe herscheppen we de voorwaarden waarin de rede opnieuw tot leven komt? De rede van enkelingen krachtig zijn, maar zonder ruime weerklank blijven dat geïsoleerde vlammen zonder haard."

Nou, in elk geval iet door dit soort wollige taal uit te slaan, Frank.

Maar dan zegt Ho in het nawoord eindelijk eens iets zinnigs: "Het probleem is dat journalisten in hun primaire ongeloof als eerste de vraag stellen "Waarom zou de VS zoiets doen?"

Waarmee hij de kernvraag te pakken heeft. Des te onwaarschijnlijker het complot, des te meer bewijs er op tafel zal moeten komen. En daar strandt het verhaal van Ho en de zijnen keer op keer, want die bewijsvoering blijkt makkelijk onderuit te halen. En als je je ook nog eens probeert voor te stellen hoe het een en ander moet zijn georganiseerd met alle complexiteit van dien, wordt het verhaal nog ongeloofwaardiger. Dan moeten de feiten wel heel erg overtuigen.

En dat wil er bij Ho maar niet in. Die beweert bijvoorbeeld doodleuk dat Japan een proces tot waarheidsvinding in gang zou hebben gezet, terwijl het louter ging om vragen van Yukihisa Fujita in het kader van een discussie over de steun van Japan aan Afghanistan. En waar haalt Ho vandaan dat een handjevol verdachten zou hebben bekend na marteling? Dat blijkt een wel erg makkelijke extrapolatie van de berichtgeving over waterboarding. Een beetje journalist prikt hier zo doorheen.

(Huishoudelijk: de komende week weinig tot geen berichten wegens drukte)

Gekoesterde mythe

Een beetje complotdenker is onderhand wel uitgekeken op 9/11, maar niet Frank Ho van Waarheid 911. Die kan er maar niet bij dat we het nou nog steeds niet begrijpen. Volgens zijn jongste analyse 9/11 en de gekoesterde mythe van 'Het Complotdenken' ligt het allemaal aan ons geconditioneerde brein (waarschuwing: Frank houdt van dure woorden en onmogelijke zinsconstructies): "De mens toonde in alle tijden een sterke neiging tot het construeren van logische en voor het brein inzichtelijke wereldbeelden. In het verlengde van vele religies, doctrines, idealen en andere overtuigingspatronen, waarbij identificatie en controle belangrijker bleken dan de intrinsieke betekenis, vormt het clichébegrip wellicht de kleinste eenheid of begripsdrager waaraan men een collectieve beeldvorming kan ophangen".

Zo zit het dus: we staan niet open genoeg voor de complotten. Complotten zijn niet inzichtelijk en dus willen we het maar niet begrijpen. Sterker nog: wij moeten met zijn alleen niet zo kritisch zijn op de complotten: "Terwijl critici van de officiële complottheorie over 9/11 lukraak gaten kunnen schieten in de belabberde onderbouwing, schreeuwen verdedigers van het officiële verhaal om het hardst dat critici zelf ook met een complot moeten komen. Volgens hen moeten de zogenaamde 'truthers' met een coherente tegenverklaring, inclusief bewijslast, hun kritieken hard maken. Het is de officiële lezing waarbij het steeds aan onafhankelijkheid en betrouwbare bewijsvoering ontbroken heeft. Dat is precies de reden waarom critici een onafhankelijk onderzoek tot de doelstelling en focus van hun activiteiten hebben gemaakt."

Frank is even weer vergeten dat het de complotdenkers zijn die beweren dat er sprake is van een inside job, iets dat ook nog eens helemaal niet vanzelfsprekend is af te leiden uit de zogenaamde feiten die zij aandragen. Zou Frank ooit zelf op het idee van een inside job zijn gekomen als hij niet eerst een hoop websites over dit onderwerp had gelezen? Waarschijnlijk niet.

En dus hebben 'critici' alle recht om een stevige onderbouwing te eisen. Maar Frank vindt dus van niet: "Is de criticus verplicht om zijn kritiek te onderbouwen door een tegenhypothese te leveren? Is het niet voldoende als men degene die waarheid claimt confronteert met de inconsistenties van zijn eigen theorie? Moet de wetenschapper die de werkhypothese van een collega onderuit haalt, bijvoorbeeld de claim om AIDS te kunnen genezen, vervolgens zelf met een remedie komen? Natuurlijk niet! Het is al voldoende om gaten te schieten in de stellingen die men naar voren brengt."

Het probleem is nou juist dat complotters hun stellingen niet eens kunnen onderbouwen. "Ja, dat weet ik niet," luidt het geijkte antwoord op de vraag waarom WTC7 zou zijn opgeblazen zeven uur nadat de twee andere torens naar beneden zijn gehaald. Of wat in het algemeen het nut van het opblazen van WTC7. En als er een raket in het Pentagon is gevlogen, hoe verklaar je dan dat mensen wel degelijk een vliegtuig hebben zien naderen? Dit soort vragen is cruciaal om de (on)waarschijnlijkheid van een complot aan te tonen. Maar zover komen complotters niet. Nee, zogenaamde inconsistenties (die in veel gevallen heel goed verklaarbaar zijn) moeten doorgaan als bewijs voor een inside job en hoe het precies in elkaar zit, dat doet er kennelijk niet toe.

Wat overigens niet verbaast. Complotters vermoeden cq verzinnen om moverende redenen (politieke opvattingen, vergelding voor een in hun ogen illegaal gevochten oorlog) een complot en zoeken daar vervolgens 'feiten' bij. Feiten die doorgaans nog inconsistenter zijn dan die van de "officiële complottheorie". Alleen mag je daar van Frank niks over zeggen. Er zou al genoeg zijn 'aangetoond'.

Ontkenning

"De persvrijheid is in Nederland zo enorm (...) dat ik door de officiële pers zelfs nooit serieus inhoudelijk ben tegengesproken. Er is wel flink op de complotdenker gespeeld, maar dat is nu minder. Zou de pers het inmiddels eens zijn of is het simpelweg nog steeds de fase van ontkenning? Hoe kan dat proces worden versneld, wanneer is de structuur zodanig rijp dat kritische journalisten over de brug gaan komen?"

Frank Ho van Waarheid 9/11 denkt kennelijk dat er journalisten zijn die zijn stukjes lezen. Vandaar dat hij publiceert op het Volkskrant-blog. Dicht bij het serieuze journaille, moet hij gedacht hebben.

Nou, dat valt dus tegen: ruim 500 bloggers schreven de laatste maand bijna zesduizend berichten, en het laatste jaar waren er meer dan 1800 bloggers die 60.000 berichten schreven. Zouden de VK-journalisten die allemaal lezen? Uit de reacties onder zijn blog blijkt dat het voornamelijk weer de bekende complotaanhangers zijn die zijn blog weten te vinden. Dat Ho door de officiële pers nooit 'serieus inhoudelijk is tegengesproken' komt maar door een ding: ze kennen zijn stukjes niet, of laten ze gewoon links liggen.

Misschien ook wel omdat Frank niet van die sterke stukjes schrijft. Hij zegt bijvoorbeeld (overigens niet op eigen gezag) dat er op 11 september 2001 op de militaire basis Andrews AFB vlakbij Washington D.C. wel degelijk gevechtstoestellen klaarstonden in een 'permanente staat van allerhoogste alert', maar die zouden niet hebben ingegrepen. Volgens de 9/11 Commissie waren er nou juist geen vliegtuigen op Andrews, die waren allemaal in de lucht en ver van Washington DC.

Volgens Frank klopt dat niet. Maar wat draagt hij als bewijs aan? Geen foto's van gevechtsvliegtuigen die op de bewuste dag zijn gemaakt, ook geen militairen die al dan niet anoniem kunnen bevestigen dat de vliegtuigen aan de grond moesten worden gehouden. Nee, het 'bewijs' is een tekst op de website van Andrews AFB waarop ooit te lezen viel dat op de basis gevechtseenheden klaarstaan 'in de hoogst mogelijk staat van paraatheid'.

Nee maar, wat een bewijs. Wil dat zeggen dat ze dan altijd op de grond staan? Of zelfs maar in de buurt zijn? Banken beweren ook dat ze absoluut veilig zijn. Toch vinden er roofovervallen op banken plaats. Of worden rekeningen leeggeplunderd via internet-aanvallen. Garanties zijn een relatief begrip. Maar dat moet je een complotter niet vertellen.