
Enkele maanden geleden riepen complotters dat Amerika Iran zou binnenvallen. Geen twijfel mogelijk. Maar al wat er volgde: doodse stilte. Een land als Iran val je niet zomaar binnen, en je gooit er ook niet zomaar bommen op. Daar gaat een heel diplomatiek traject aan vooraf. Complotters komen alleen nooit op hun foute voorspellingen terug. In tegendeel: ze wachten gewoon het volgende moment af om precies
hetzelfde te roepen.
Een even favoriet gespreksthema van complotters is de
war on terror. Niet terreurgroepen, maar politici en veiligheidsdiensten zijn in de ogen van complotters de directe oorzaak van nieuw geweld. Na iedere terreuraanval wordt automatisch een link gelegd met Al Qaida, waarmee politici dan weer een krachtig wapen in handen zouden hebben om er terreurwetten doorheen te jassen.
Inderdaad, politici leggen doorgaans (te) snel verbanden met Al Qaida, maar veel aanvallen zijn - ook al bestaat er misschien geen directe relatie - door Al Qaida geïnspireerd, dus zo vergezocht is het nou ook weer niet. Dat politici veiligheid belangrijk vinden, kun je ze ook weer niet echt kwalijk nemen. De vraag of iedere terreuraanval vrijheidsbeperkende maatregelen rechtvaardigt en of die maatregelen niet veel te ver gaan kan natuurlijk niet vaak genoeg gesteld worden, maar feit is dat door die verscherpte controle een aantal aanslagen is verijdeld. Alleen grijpen complotters die verijdelde aanslagen natuurlijk weer aan om aan te tonen dat het allemaal maar
bangmakerij is (want geen bom afgegaan) en zo is de cirkel weer rond.
Maar waarom zouden overheden dit soort maatregelen nemen als het niet om de veiligheid gaat? Om ons te muilkorven? En waarom dan? En dan komen de complotters zo ongeveer met het onbenulligste argument uit hun betoog: vanwege de illuminatie, een groep van hoogst demonisch geïnspireerde mensen die de macht hebben bóven regeringen en de wereld in het diepste geheim op weg leiden naar de Nieuwe Wereld Orde. Wat dat verder ook moge betekenen.
Natuurlijk slepen complotters er ook altijd weer de oorlog in Irak bij. Onrechtmatig gevoerd met als doel om westerse oliebelangen veilig te stellen, zo heet het. Of om een
oorlogsindustrie op de been te houden. Nee, onrechtmatig gevoerd omdat de VS iedere kans wilden benutten om de gehate Saddam Hussein uit de weg te ruimen, maar daar onvoldoende bewijzen voor hadden.
Het olie-argument is op het eerste gezicht misschien nog enigszins geloofwaardig, maar niet als je er een nuchtere kosten/baten analyse op los laat. Volgend jaar heeft die Irak-oorlog de VS alleen al
567 miljard dollar gekost, en het totale prijskaartje van de invasie zal mogelijk eindigen tussen 1 en 2 biljoen (2.000 miljard) dollar, als we Nobelprijswinnaar Joseph Stiglitz mogen geloven. Dat is wel een heel domme investering voor olie die je ook nog eens niet gratis krijgt.
Heeft Bush eerder dit jaar trouwens niet in zijn
State of the Union gezegd dat de Amerikanen hun olieconsumptie in tien jaar tijd met 20 procent moeten verminderen? En waarom zou je dat willen als je al jaren oorlog om olie voert? Verwacht geen antwoord van de complotters.
Labels: Iran, War on Terror