
Complotters hebben de neiging om alleen maar complotsites te vertrouwen, waardoor wat elders allang onderuit is gehaald zelden gecorrigeerd wordt. En dus blijven de complotgelovigen in hun virtuele echoputten keer op keer dezelfde misverstanden herkauwen:
Marvin Bush had de leiding over de beveiliging van het WTC, de kapers van 9/11 zijn nog in
leven en Osama Bin Laden is helemaal Bin Laden niet op een videotape, want te
dik.
Vanwaar deze inleiding? Vanwege de nieuwe, ruim twee uur (!) durende holistische videotrilogie
Zeitgeist, waarover de complotters razend
enthousiast zijn. Het eerste deel gaat over de religie, het tweede over 9/11 en het derde over geld. De grote gemene deler: misbruik van macht. Maar ook vooral weer oude wijn in nieuwe zakken, met dezelfde feitelijke onjuistheden.
Technisch gezien zit dit project knap in elkaar, het kan niet anders gezegd worden. Mooie animaties, indringende muziek, en dat alles ook nog knap gemonteerd, net als
Loose Change. Totdat je je realiseert dat het voornamelijk om gerecycled beeldmateriaal en gejatte fragmenten uit speelfilms gaat.
Zeitgeist is vanwege de auteursrechten geen lang leven beschoren op Google Video, zoveel is duidelijk.
Eigenlijk is de inleiding van het eerste deel nog het interessantst. Daarin wordt gesteld dat de goden symbolen waren van een zonneverering (interessant zijn de parallellen tussen de herrijzenis van Christus en de zonnestand). Uit de
commentaren bij 911blogger.com blijkt dat de samenstellers nog wel een paar bijbelse steken hebben laten vallen, maar soit: deze invalshoek kenden we nog niet.
Het venijn zit hem echter in de staart, als de makers religie neerzetten als een bewust gecreëerde mythe om macht uit te oefenen. Dat is oorzaak en gevolg omdraaien. Natuurlijk was religie (ooit) een machtsmiddel, maar
bewust gecreëerd?
Daarmee is de toon van dit curieuze drieluik echter definitief gezet. Het tweede deel - de overgang is wel erg vreemd - is een aaneenschakeling van 9/11 complotcliche's, met bekende
soundbites van David Ray Griffin, Jim Fetzer, Alex Jones en Dylan Avery. Van de nog levende kapers tot het gesmolten staal, alles wordt weer eens op een grote hoop gegooid, waar of niet waar.
In het derde deel leren we dat bankiers de hand hebben gehad in de depressie en twee wereldoorlogen. Ergens halverwege het derde deel valt dan eindelijk alles samen, en belanden we bij de oude retoriek van Alex Jones en de zijnen: dat 9/11 een valse vlag operatie was met als doel om oliestaten binnen te vallen en de Amerikaanse bevolking onder de duim te houden. Vervolgens gaat het ook nog over de bewuste 'debilisering' van de Amerikaanse samenleving en zijn we plotsklaps bij het gedachtengoed van communicatiewetenschapper Neil Postman aangekomen. Zelfs de iPod en Endemol krijgen er van langs. Het is trouwens wel een mijl op zeven: om vanuit de goden bij de geestdodende werking van de beeldbuis uit te komen.
Opvallend is de aandacht voor filmregisseur Aaron Russo, die al jaren roept wat NWO-gelovigen graag willen horen: namelijk dat zijn oud-vriend
Nicholas Rockefeller 9/11 zou hebben aangekondigd - 11 maanden voor de tragische gebeurtenissen - en hem ook nog zou hebben verteld dat hij iedereen aan de chip wil hebben (zelfs complotters vonden deze openbaringen
verdacht).
Je zou trouwens bijna gaan geloven dat de raslibertarier Russo zelf achter deze productie zit, want hij was ook de regisseur van de film
Freedom to Fascism, waarin de federale banken en de belastingdienst er van langs krijgen en van
Mad As Hell , een documentaire geïnspireerd door de speelfilm
Network, de bekroonde aanklacht tegen de gemanipuleerde (televisie) maatschappij. In
Zeitgeist zitten dan ook niet toevallig lange fragmenten uit deze film.
Zeitgeist is echter beslist geen tweede
Loose Change. Te lang en veel te propagandistisch. Als je godvrezende Amerikanen (christen, jood, moslim) al meteen tegen je in het harnas jaagt door het bestaan van God te ontkennen heb je al je goodwill verspeeld, zo moet worden gevreesd. Soms kan de
truth ook te hard aankomen.
Labels: NWO, Zeitgeist